Terug naar Uruzgan     Home

 

1e Bericht vanuit Afghanistan

 

 

Afghanistan, Tarin Kowt, 02/04/08

Bericht RIOG vanuit Afghanistan.

Vanuit een warm en zonnig Afghanistan wil ik in ieder geval u op de hoogte brengen van het wel en wee van een groot deel van ons bataljon en Regiment in Afghanistan. Inmiddels zitten de eerste van ons alweer een maandje hier. De officiële overdracht tussen 44 (NLD) BG JWF en 45 (NLD) BG RIOG heeft plaatsgevonden op 29/03/08, maar zijn we nog niet compleet gewisseld.
Deze week ronden we dit af en zal de bataljonsstaf en Stafcompagnie, A Compagnie, B Compagnie en de D stier compagnie van 11 Infanteriebataljon GGJ, hier de taken in het gebied volledig hebben overgenomen.
Ik kan u in ieder geval melden dat onze bataljonsvlag hier op de base wappert en ons regimentsvaandel een prominente plaats in de briefingroom heeft gekregen.

 

 

Onze voorgangers hebben een hoop werk verzet hier en het is aan ons om deze taak verder uit te voeren en uit te breiden. Dat dit geen eenvoudige opgave is zal u allen bekend zijn. De media berichten regelmatig over werk wat hier wordt gedaan. Natuurlijk doen wij dit niet alleen. Wij als Battlegroup maken deel uit van de Taskforce die hier in de provincie Uruzgan opereert. Samen met onze genisten, artilleristen, geneeskundig personeel, logistieke collega’s en, zeker niet in de laatste plaats, de Afghaanse militairen werken we aan de veiligheid en stabiliteit van de provincie. Dat dit een lang proces is weten wij hier wel zeker. Er is nog een berg werk te doen en wij als Oranje Gelderlanders zullen daar ons steentje aan bijdragen. Alle pelotons zijn razend druk, over de operationele inzet zal en mag ik u verder niets vertellen. Ik kan u alleen zeggen dat ik zie dat de Oranje Gelderlanders samen met de Stieren professioneel hun taak uitvoeren en hun mannetje staan bij hun werk.

Inmiddels hebben we eerste gewonden al gehad. Dit is natuurlijk helemaal niet leuk, maar ik kan u verzekeren dat de collega’s van de gewonde militairen zich hierdoor niet uit het veld laten slaan. Zij gaan weer door en zullen nog scherper zijn bij het uitvoeren van de moeilijke taak hier. Onze twee licht gewonden zijn nog hier, en waarschijnlijk kunnen ook zij straks weer verder gaan met de missie.

Voordat je vertrekt op missie lees je veel over het land en zijn cultuur. Veel beelden zijn al beschikbaar in foto of als filmmateriaal. Maar wat je ook gelezen en bekeken hebt blijkt niet genoeg te zijn om je een echt goed beeld van Afghanistan te geven. Dat moet je toch echt met eigen ogen zien. Het land met zijn cultuur maken grote indruk. Niet te vergelijken met Nederland.

 

 

In onze ogen misschien primitief, zo is het hier nu eenmaal. Mensen leven hier zoals het is en zij lijken over het algemeen gelukkig met deze wijze. Het eerste woord wat bij je opkomt als je buiten de base komt is ‘bijbels’. Lemen huizen met een muur er omheen, kleine akkervelden en boomgaarden, die continue voorzien worden van het schaarse water middels een eeuwenoud, ingenieus irrigatiesysteem. Buiten de riviergedeeltes is het droog en dor, maar toch kom je overal herders met kuddes geiten tegen. En de nomaden met hun huis op de rug van de dromedaris lopen door de dasht (woestijn) van plek naar plek, waarbij ons de logica ontgaat.

Op de beide bases is het goed toeven, de afgelopen drie dagen was ik ‘te gast’ in Deh Rawod, op camp Hadrian, een uitstekende plek om te vertoeven. Iedereen die ik daar sprak is ervan overtuigd dat zij de beste plek hebben. Zij willen dan ook niet ruilen met ons hier op Kamp Holland. Vice versa hoor ik die geluiden ook, dus lijkt het erop dat iedereen goed op zijn plaats zit. Voor allebei de locaties geld dat er goed voor ons gezorgd wordt. Wonen, werken en slapen zijn goed voor elkaar. En dat het hier alcohol vrij is een goede zaak, tenslotte moet je altijd scherp zijn, en dat past nu eenmaal niet samen met alcohol.

Tot zover,het gaat ons allemaal goed !!!!

Met RIOG-groet

Peter
RSM 45 (NLD) BG RIOG

 

Top