Terug naar Uruzgan     Home

 

Midtermdag

26 oktober 2008

 

 

Afgelopen zaterdag, 18-10-08, waren we uitgenodigd om de Midtermdag bij te wonen in Papendal. Midterm is voor ons niet helemaal het goede woord, omdat wij op dit moment al ver over de helft zijn en het  grote aftellen reeds is begonnen. Maar voor andere relaties is het wel ongeveer de helft van de uitzending.
Deze keer werden we dus uitgenodigd om naar Papendal te komen, het grote sportcentrum van de IOC en NSF waar we verwelkomd werden door een militaire blaaskapel. Het duurde ook niet lang voordat we de ouders van de andere jongens tegen kwamen en zo gebeurde het dus dat iedereen van stuk 3 weer bij elkaar was. Eťn van de ouders vertelde dat ze contact had gehad met haar zoon via de satelliet telefoon. De mannen zaten op een buiten post en hadden geen schone kleding meer. Ook vertelde ze dat haar kind niet zo opgewekt klonk als anders. We wisten niet of er misschien iets gaande was deze dagen en dat haar zoon daarom wat neerslachtig klonk. We wachten wel af wat er gezegd wordt, als de verbinding met TK gelegd wordt, hielden we ons voor.

Na een inleidend praatje werd er inderdaad contact gelegd met TK en kwamen de kol. Mathijsen en de commandant van de Battlegroup aan het woord.Ze zaten in een heerlijk zonnetje met 23 graden, de grootste hitte was vertrokken en de winter staat voor de deur. Deze heren vertelden dat het op het moment erg rustig was en dat er maar weinig contact was met de vijand. Wel werd er meegedeeld dat op dit moment bijna de gehele Battlegroup buiten de poort was, iets wat wij natuurlijk al wisten vanwege het telefoontje.

 

 
Met de soldaten die wel op het kamp aanwezig waren werd, na het inleidende gesprek, de stoelendans begonnen en waren er diverse relaties die hun zoon, dochter, man of vader even konden zien en spreken. Het is erg leuk als er een vader, waarvan de kinderen in de zaal zitten, in beeld komt. De kinderen kunnen dan zo lekker enthousiast reageren en laten hun remmen gewoon los. Na de beelden uit TK werd er overgeschakeld naar DR waar het er ongeveer hetzelfde aan toe ging als op TK. Ook nu was er weer de stoelendans en wederom de leuke en soms emotionele reacties vanuit de zaal.
 

 

Tijdens de lunchpauze konden de aanwezigen een T-shirt beschilderen die ze bij binnenkomst hadden gekregen van de thuisfront medewerkers. Deze T-shirts werden dan in een envelop gestopt en opgestuurd naar TK of DR. Ook werden er in deze periode dvdís gedraaid uit beide kampen. We vonden het alleen jammer dat dit gebeurde op een heel kleine televisie. Hierdoor was het allemaal wat lastig te zien, omdat iedereen graag vooraan wilde staan. Het was misschien beter geweest, als ze de televisies wat hoger op een statief hadden gezet, waardoor het wat beter te zien was geweest. Eigenlijk mag ik daar niet over zeuren want de medewerkers van het thuisfront doen zo hun best om het voor iedereen aangenaam te maken en dat verdient wel een flinke schouderklop. 

Na de lunchpauze kregen we nog een optreden van een stem kunstenaar. Zelf dacht ik dat het een goochelaar was en wilde er eigenlijk niet naar toe. Maar na enige overreding van anderen ben ik toch maar gaan kijken. Het begon een beetje saai en ik lag een beetje verveeld te kijken, maar dat ging al snel over naar een spetterend optreden waar we heerlijk van hebben genoten.

 Toen het programma afgelopen was zijn we nog even naar Didam gereden en hebben daar nog nagepraat en een pilsje gedronken. Nog 1 keer krijgen we een dag en gaan we wederom richting Schaarsbergen om deze bij te wonen. Deze dag zal in het teken staan van de thuiskomst van de jongens.

 

Martin

 

Martins Thuisfront Log

Top