Terug naar Ermelo     Home

 

Commando 45 Pantserinfanteriebataljon overgedragen

 

'Dit waren mijn mooiste jaren bij defensie'

 
Luitenant-kolonel Cees de Rijke heeft op 06 november afscheid genomen als commandant van 45 Pantserinfanteriebataljon. Een bataljon dat hij van de grond af aan heeft opgebouwd en inmiddels stevig is verankerd in 43 Gemechaniseerde Brigade.
De Rijke aan het woord over een jong bataljon dat heel snel volwassen werd.
 

 
Over het prille begin van het bataljon
"Op 1 mei 2005 heb ik samen met vijf andere personen de eerste stappen gezet naar de opbouw van een nieuw op te richten bataljon. We kregen hierbij een strakke richtlijn mee. Als we niet in staat zouden blijken om op 1 januari 2007 het bataljon voor meer dan tachtig procent gevuld te krijgen, dan zou de hele eenheid weer worden ontbonden. We hadden dus een enorme klus te klaren. Je praat dan niet alleen over het werven van 650 nieuwe collega's, maar er moest ook materieel beschikbaar komen, zoals YPR's en wielvoertuigen. En daarnaast moest er een infrastructuur, zoals legerings- en werklocaties op de kazerne in Ermelo worden gecreŰerd.
Toen ik op 1 mei 2005 begon was er nog helemaal niets. Ik zat in een piepklein kamertje ergens bij de voorpoort met een laptopje de eerste werkzaamheden te verrichten.

Over het gevecht om de vulling
"De deadline om het bataljon voldoen gevuld te krijgen was zeer scherp. Om de aanstellingsprocedure te versnellen, hebben we besloten een eigen wervingstraject op te zetten. Ge´nteresseerden konden op de kazerne kennis maken met de verschillende taken van de infanterie. Ook het keuringstraject konden zij in Ermelo volgen, met als gevolg dat belangstellenden na een positieve keuring vaak al binnen een maand geplaatst konden worden. We hebben toen ook het systeem 'in trainen' gelanceerd. Mensen die net niet aan de eisen voldeden, konden via een speciaal trainingsprogramma toch het uiteindelijke doel behalen. Als eerste hebben we vanaf augustus 2005 de Alfa compagnie met personeel gevuld en achtereenvolgens de Bravo- en Charlie compagnie. Een groot deel van de staf werd gevuld met personeel van het opgeheven 101 Tankbataljon uit Seedorf. De cavaleristen mochten van mij hun zwarte baret blijven dragen. Toch kozen de meesten er voor om uiteindelijk de groene infanterie baret op te zetten."

Over de heroprichting van het Regiment Infanterie Oranje Gelderland
"Op 14 september 2006 reikte Luitenant-generaal Van Uhm, toen Commandant der Landstrijdkrachten, het regimentsvaandel uit aan de eenheid op het Marktplein in Ermelo. Als regimentscommandant van het Regiment Infanterie Oranje Gelderland mocht ik een nieuwe periode starten waarin het Regiment weer invulling ging geven aan een rijke traditie. Vele veteranen en oudgedienden zagen weer een tastbare eenheid bij Defensie met een vaandel waar ze zich bij verbonden voelden. Ik vond het een eer om naast bataljonscommandant ook het regiment te mogen commanderen."

 

 

Over de aanstelling van vrouwen bij de infanterie
"Ik kreeg de opdracht om te proberen ook vrouwen voor gevechtsfuncties warm te laten lopen. Dat heeft er in geresulteerd dat er uiteindelijk 25 vrouwen bij het bataljon werden aangesteld. Een klein percentage hiervan kwam echter ook daadwerkelijk op een gevechtsfunctie terecht, de rest in een ondersteunende functie. Maar ik zie wel veel voordelen van de aanwezigheid van vrouwen binnen het bataljon. Zeker gezien ons huidige optreden in missiegebieden, waar de rol naar de bevolking toe erg belangrijk is."

Over het commando over Battlegroup 6
" Tijdens mijn commando over Battlegroup 6 (in Uruzgan) hebben we het soms zwaar voor de kiezen gehad. Zo stuitten we in de eerste weken van april op een aantal IED's, waarbij doden en gewonden vielen. We hebben veel en grote offers moeten brengen, maar uiteindelijk hebben we daar wel meer veiligheid kunnen brengen, zonder dat daarbij burgerslachtoffers zijn gevallen. Ons intensieve optreden heeft ervoor gezorgd, dat er geen voorjaarsoffensief heeft plaatsgevonden en dat het Provincial Reconstruction Team veel projecten heeft kunnen opstarten. Ondanks de zeer hoge werkdruk hebben we onze rug recht gehouden. Ik kijk daarom met heel veel trots terug op de professionaliteit, de goede sfeer en de fantastische kameraadschap die ik binnen de eenheid heb beleefd. Dat vond ik echt uniek."

Over het verlies en gewond raken van collega's
"Dat was een enorm harde dreun. Maar toch gaf het ons ook een bepaalde manier ontzettende veel kracht om door te gaan.
Iedereen had het gevoel, dat dit verlies niet voor niets mocht zijn. Er was uiteraard boosheid, maar dat uitte zich vooral in wilskracht. Dat was voor mij ook een belangrijke reden om regelmatig met de pelotons op patrouille te gaan. Om een signaal af te geven, dat we de klus met z'n allen moesten volbrengen.
Luitenant Dennis van Uhm en soldaat Marc Schouwink zullen altijd in onze gedachten blijven. De rest van onze missie zijn we nog intensiever gaan opereren. Het mocht niet voor niets zijn geweest. Daarom ben ik ondanks de tragische verliezen extra trots op de veerkracht van allen en op het resultaat wat we hebben bereikt. We hebben ons door alle tegenslagen heengeslagen."

Over zijn opvolger
"Mijn opvolger wordt de luitenant-kolonel Frank Overdiek. Ook het Regiment Infanterie Oranje Gelderland (RIOG), dat met de (her)oprichting van 45 Painfbat weer actief was geworden, zal ik aan hem overdragen. Overdiek komt aan de leiding van een goed bataljon, dat in korte tijd een uitstekende reputatie heeft opgebouwd. Voor de eenheid breekt er nu een nieuwe periode aan. Vanaf volgend jaar (2009) zullen verschillende eenheden voor langere tijd op Curašao gestationeerd worden. En het nieuwe infanterievoertuig, de CV90, zal in 2010 zijn intrede bij het bataljon doen."

Over zijn eigen toekomst
"Mijn taak in Ermelo is volbracht. Er staat inmiddels een goed bataljon. Daarmee ben ik hier op mijn hoogtepunt beland. Ik ben ontzettend trots op deze eenheid. Het feit dat er een complete, goed getrainde gevechtseenheid staat, is te danken aan iedereen die de afgelopen jaren in het diepe werd gegooid en dingen moesten doen, waarvoor zij in eerste instantie niet waren opgeleid. De komende tijd ga ik eerst een tijdje lesgeven als docent Co÷rdinator Module Landoptreden op de school voor de Hogere Defensie Vorming, alvorens ik in Den Haag een functie ga vervullen. Maar ik moet wel zeggen, dat de afgelopen jaren de mooiste waren van mijn tijd bij Defensie."

Bron: Bizon nummer 8-2008

 

Top